Historia Zgromadzenia w Polsce
Założyciele przekonani, że Miłość Chrystusa, która powinna naglić Zgromadzenie nie ma granic, w 1652 r.wysłali pierwszą grupę sióstr do Polski. Siostry zamieszkały najpierw w Łowiczu, na dworze królowej Marii Ludwiki Gonzagi, potem w Warszawie w pobliżu Księży Misjonarzy na terenie Parafii św. Krzyża. Siostry opiekowały się chorymi, zajmowały się wychowaniem dzieci i sierot, w czasie wojny ze Szwedami w 1655 opiekowały się rannymi żołnierzami.W 1659 r. założono pierwszy dom sióstr w Warszawie przy ul. Tamka 35. Mieścił się tam szpital dla sierot, Siostry opiekowały się chorymi nie mającymi możliwości opieki w płatnych szpitalach, miały aptekę i ambulatorium.
W 1712 r. utworzono Polską Prowincję Sióstr Miłosierdzia z Domem Centralnym w Warszawie.
Czas rozbiorów Polski przyniósł utrudnienia w zarządzaniu Prowincją. Aby móc dalej prowadzić apostolstwo trzeba było dokonać podziału. Z dawnej jednej prowincji wyłoniła się w 1783 prowincja galicyjska zwana inaczej lwowską z Domem Centralnym we Lwowie. Cesarz Józef II pozwolił istnieć szarytkom ze względu na ich działalność społeczną: charytatywną i wychowawczą. W 1859 r. przeniesiono Dom Centralny ze Lwowa do Krakowa. Dało to początek nowej nazwie - "Prowincja Krakowska".
W 1797 roku ukształtowała się prowincja litewska. Szczególnie dotkliwe represje dotknęły tę prowincję, która ostatecznie została zlikwidowana przez władze carskie w 1842 roku.
W zaborze pruskim, w 1850 roku erygowano Prowincję Poznańską z domem centralnym w Poznaniu. W 1863 r. główną siedzibą Zarządu Prowincji stało się Chełmno nad Wisłą, stąd późniejsza nazwa Prowincja Chełmińska.
W dobie rozbiorów centrami zarządzania poszczególnymi prowincjami stały się więc: Warszawa, Lwów, Wilno, Poznań a następnie Chełmno.
Aktualnie istnieją 3 Prowincje:
* warszawska, ul. Tamka 35, 00-355 Warszawa
* chełmińska, ul. Dominikańska 40, 86-200 Chełmno
* krakowska, ul. Warszawska 8, 31-155 Kraków.
Wezwanie, które usłyszały pierwsze siostry, jest tym samym, które i dziś rozbrzmiewa w świecie, powołując i gromadząc Siostry Miłosierdzia.
Siostry w duchu wierności charyzmatowi nadal poświęcają się całkowicie Bogu i prowadząc życie wspólnotowe, służą Chrystusowi obecnemu w ubogich, ich braciach w duchu ewangelicznej pokory, prostoty i miłości.
"Powołanie wasze zobowiązuje was do opiekowania się wszelkiego rodzaju osobami, bez żadnej różnicy: mężczyznami, kobietami i dziećmi, ogólnie mówiąc wszystkimi ubogimi, którzy was potrzebują"
/św. Wincenty/